Ceci n’est pas le CWI
Ja-maar®
“Ja, maar….”, kent u die uitdrukking? Die kans is groot als u een manager hebt, een manager bent, of managers managet. “Ja, maar” staat zo’n beetje voor alles wat fout is in dit land: “Waar we assertief lijken, geven we ongemerkt toe. Waar we kritisch klinken, handelen we opportunistisch. En waar we coöperatief willen zijn, blijken we te zeuren. Ondanks onze “goede bedoelingen” is het effect van ons gedrag vaak weerstand, irritatie en afkeer.”
‘Ja-Maar®’, ‘Nee-Want®’ en ‘Ja-En®’ zijn vooral geregistreerde merken, bedoeld voor het ‘Organiseren en houden van presentaties voor promotionele en publicitaire doeleinden’. Door de mensen van www.ja-maar.nl.
Nattevingerwerk
Oogcontact
Van een vriend kreeg ik eergisteren een boek over survival. Hij had het boek van zijn schoonouders gekregen maar door overlevingsoverlevering -de inhoud zat in zijn hoofd- had hij het niet meer nodig. Bovendien werd hij gisterenochtend vader. Dan hoef je niet meer te weten hoe je de aanwezigheid van grizzlies herkent aan hun uitwerpselen maar spelen er andere sporen.
Het boek is geschreven door Bear Grylls. Met zo’n naam zijn de verwachtingen hooggespannen en Bear stelt niet teleur. Hij vertelt hoe je in een bos aan vitamine C komt (dennennaalden) en hoe je jezelf kunt rehydrateren met vervuild water. Dat kan met een klysma; je endeldarm absorbeert het water en je maag blijft gespaard van het vuil. Retehandig.
Bear geeft ook wat minder extreme tips om aan water te komen maar die ben ik vergeten. Hardcore survival spreekt meer tot de verbeelding. Op Youtube staat een onvergetelijk filmpje waarin Bear een goede bron van vocht, vitamines en eiwit vindt, zo op het eerste oog:
Ik vond ook nog een filmpje waarin Bear je behoefte aan voedsel sterk vermindert met het eten van de dagelijks aanbevolen hoeveelheid eiwit.
Pluizig
Wat zien we hier?
Het goede antwoord ‘navelpluis’ is geraden. Niet mijn oogst van een weekje, maar die van dr. Georg Steinhauser, die drie jaar zijn navel napluisde: “Dr Steinhauser’s observations showed that “small pieces of fluff first form in the hair and then end up in the navel at the end of the day.” Chemical analysis revealed the pieces of fluff were not just made up of cotton from clothing. Wrapped up in the lint were also flecks of dead skin, fat, sweat and dust.”
Zo, lunch!
Niet om je bang te maken…
…maar als je graag op bed ligt met je schoenen aan, met je mond vol mandarijnen en pinda’s, onder het genot van een met cacaoboter ingevette vibrator, kun je vanavond beter niet naar Zembla kijken:
Anderzijds: wat niet weet wat niet deert!
