Onredelijk
Afgelopen nacht had ik een moment van maatschappelijke teleurstelling. Ik was niemand aan het vermoorden, verkrachten of beroven (noch was ik aan het samenzweren met terroristisch oogmerk) maar ik fietste wel in een voetgangersgebied. Meer bepaald op het “Rembrand Plein”, zoals de motoragent het na de armetierige achtervolging verbaliseerde. Ik vroeg me af of mijn 35 euro genoeg was voor het betalen van zijn salaris, dat van zijn vijf collega’s die moppen tapten op hun mountainbikes en de centralist die tien minuten nodig had om mijn postcode te achterhalen.
En toen kwam het. Voor mijn geestesoor vervatte mijn partij mijn burgerlijk ongenoegen in parlementaire taal (“Weet de minister dat hardwerkende belastingbetalers worden vervolgd voor flutvergrijpen terwijl Marokkaanse jongeren zich tegoed doen aan onze roomblanke dochters?”).
Als verzachtende omstandigheid wil ik aanvoeren dat ik misschien iets teveel had gedronken, maar de gedachte ‘ga echte boeven vangen’, is moeilijk te onderdrukken.
Terwijl het een onredelijke gedachte is. Als je betrapt wordt tijdens een ramkraak denk je toch ook niet: “Moeten jullie geen fietsers controleren?”
Comments
5 Responses to “Onredelijk”
Leave a Reply
Dat heb je niet gezegd?
:-)
Jongen! Was dit nadat je bij mij 3/4 fles Whiskey had gedowned of speelde zich dit een nacht later af? Als je vanuit mij thuis op het Rembrandt Plein belandde was je inderdaad te bezopen om te fietsen. Dan kom je er nog goed vanaf met 35 lousy eurootjes.
En je weet: een dronken mond spreekt ‘s harten grond.
Zeikerd.