Cultuurpessimistisch Compendium (2): Booskijkers.
Iedereen die wel eens ‘kom op nou’ heeft gesist tegen een auto die niet wilde starten, heeft voor het hellend vlak van het personificeren gestaan. Hollywood-scenaristen hebben succesvol op dat vlak gebalanceerd met Herbie, KITT en natuurlijk Christine. Maar je kunt ook uitglijden. Dat risicio geldt vooral voor ongetrouwde mannen die dingen zeggen als “Dat zei mijn vrouw vannacht ook”. Hun auto leidt het leven dat ze zelf zouden willen leiden:
Dankzij alcohol en de factor geluk kunnen deze mannen zich toch voortplanten, zodat ze misschien wel zonen krijgen. Emotioneel uitgedaagde jongens, die hun woede tegen het systeem ventileren in de achteruitkijkspiegel van hun voorligger. Dat kan al voor een paar tientjes. Dat is geen geld en dat kun je zien:
Door je auto booskijkers te geven zeg je niet alleen ‘Hee, mijn auto heeft ook gevoelens’, je geeft aan dat je auto boos is. En boosheid is bijna altijd het gevolg van frustratie. Je auto heeft ‘issues’: een onverwerkte aanrijding, fileleed, en vaak ook een bekeuring. Want het laatste wat de booskijker in de regel ziet, is de boom aan het einde van de te hard genomen bocht.
Eigenlijk zou er nu een bruggetje moeten komen waarbij een archaïsch woord voor ‘boosheid’ gekoppeld wordt aan een auto die het wél heeft begrepen. Even kijken… Drift, furie, gramschap… Toorn… Adriaan van Toorn, Bas van Toorn… Bassie & Adriaan… De auto van Bassie en Adriaan? JA!
Comments
2 Responses to “Cultuurpessimistisch Compendium (2): Booskijkers.”
Leave a Reply
Mooi!
“Dat zei mijn vrouw vannacht ook”, wie heb ik dat nou laatst nog horen zeggen…