Scheenbeenpolitiek
Afgelopen maandag -ja, ik weet dat het woensdag is- sprak ik voor het eerst met een PVV-stemmer. Statistisch gezien moet dat natuurlijk veel vaker gebeurd zijn, maar nog nooit ging het over hun beweegredenen. Het gesprek ging zo:
- Ik heb mijn hele leven D66 gestemd, maar nu stem ik op Geert.
- Denk je echt dat de PVV betere ideeën heeft dan D66?
- Welnee, hebben ze niet.
- Denk je niet dat de PVV straks vechtend over het Binnenhof rolt, net als de LPF?
- Tuurlijk gaat dat gebeuren.
- Waarom ga je dan PVV stemmen?
De PVV-stemmer ging recht voor me staan en pakte mijn schouders beet. Met zijn schoen tikte hij tegen mijn scheenbeen. “Hiervoor”, zei hij, “Dit moeten ze in Den Haag voelen.”
Stemadvies
Afgelopen weekend -ja, ik weet dat het al woensdag is- fietste ik met de directeur van Spacebabies en zijn éénjarige zoon door de Van Woustraat (aardige winkelstraat hoor, maar niet dat je zegt “van wou”) toen vanuit een zijstraat gebrul klonk. Iemand vergde het uiterste van zijn Volvo V70 door hem de Van Woustraat over te jagen en met piepende banden voor onze neus te zetten. Overweldigd door zoveel gesublimeerde impotentie, gebaarden we dat hij maar vlug moest doorrijden: voor hetzelfde geld stond er een hongerige parkeermeter op hem te wachten.
De man liet zijn raampje openglijden en schreeuwde ons toe: “Door rood. Met notabene een baby!” Blijkbaar hadden we een stoplicht genegeerd. “Sorry meneer”, zei ik tegen zijn krokodillenlederen gezicht. “Groenlinks zeker”, zei de man, en hij trok op met rokende banden.
Nu ken ik het partijprogramma van Groenlinks niet, maar waarschijnlijk staat er dat automobilisten geen babies mogen doodrijden. Wat ik een goed punt vind. Dus bij dezen: bedankt voor het stemadvies, naamloze Volvorijder!
