Twitterdebat
“Ich bin ein Berliner”, “I have a dream”, “Zo gaan we niet met elkaar om in dit land”
Een krachtige boodschap is vaak kort, maar niet alle korte boodschappen zijn krachtig. Dat weet iedereen die wel eens heeft rondgekeken op Twitter.
Het Twitterdebat is bedoeld voor de moderne kiezer, die rusteloos wordt als een politicus niet binnen vier lettergrepen -en daar mag geen woord Spaans bij zitten- een oplossing heeft voor de hangjongeren om de hoek.
Voor de ouderwetse kiezer die zich niets kan voorstellen bij een Twitterdebat, het ziet er zo uit:
Als het Twitterdebat iets demonstreert -behalve dat ik een ouwe, reactionaire zak begin te worden- is het wel de overzichtelijkheid en relatieve rust van een representatieve democratie. Eenzelfde rust die je ook nog wel eens tegenkwam voordat er een politicus en een regisseur werden vermoord. Een regenteske en gezapige rust ja, maar RUST!
Verder zou ik me hier te buiten willen gaan aan hoogwaardige satire, maar dat is veel eerder al veel beter gedaan:
|
|
||||
Comments
4 Responses to “Twitterdebat”
Leave a Reply
Het moest gezegd worden. Maar waarom door jou?
Tja Jonathan, waarom draag jij Clarks onder je bermuda?
Een vraag met een vraag beantwoorden: zó gaan we niet met elkaar om in dit land!
Vreemd, ik las in eerste instantie ‘repressieve democratie’. Zal aan de wijn hebben gelegen.