Recensie: TRON Legacy.
Het verhaal: een jongen tikt iets in op een Linuxcomputer en komt via een beamer terecht in een parallel, virtueel universum, ooit gecreëerd door zijn verdwenen vader. Als u hier ook afhaakt: alle begrip, maar dit is nog maar het begin.
De jongen belandt in een wereld waarin fluorescentie het straatbeeld domineert en Jean des Bouvries het interieur. Verder heeft iets of iemand afgerekend met obesitas: iedereen kan zorgeloos ademhalen in een hyperstrak pak, waarbij aangetekend moet worden dat je de ruimte tussen de grote tenen moet opvullen met je eigen fantasie. Afhankelijk van je persoonlijkheid is dat een zegen of teleurstelling.
In de virtuele wereld blijkt de vader (gespeeld door Jeff Bridges) nog te bestaan. Hij heeft zelfs een dubbelganger (gespeeld door Jeff Bridges). Verwarrend zou je zeggen, maar nee: de vader lijkt op The Big Lebowski, maar dan sadder and wiser en de dubbelganger ziet eruit als een kwaadaardige Winston Gerschtanowitz. Het blijft een Disney-film: je herkent de slechterikken aan hun uiterlijk.
Enfin, er volgen scenes met moderne motoren, futuristische frisbees en obligate wushu, afgewisseld met ‘indringende’ vader-zoon-gesprekken (steekwoorden: future, world, destiny). Er zit zelfs een pleidooi in voor open source software, wat, zoals de enige vrouw in mijn gezelschap terecht opmerkte, nogal ironisch is uit de koker van Disney.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet de hele film heb gezien. Ik heb heb stiekem zitten slapen achter mijn 3D-bril. Die bril hoef je overigens alleen te gebruiken tijdens de virtuele scenes, tenzij je het prettig vindt om ondertitels te lezen op de schouders van degene die voor je zit.
CONCLUSIE: 170 miljoen dollar gaf Disney uit aan de film. Dat geld is niet naar de schrijvers gegaan. TRON: Legacy = The Matrix meets het Nieuwe Testament meets de Power Rangers op een 80′s themafeestje. Waar helemaal niks mis mee is, als je de jaren tachtig niet bewust hebt meegemaakt.
Comments
8 Responses to “Recensie: TRON Legacy.”
Leave a Reply
You have lost your sense of childlike wonder, Nemo!
Een kwaadaardige Winston Gerschtanowitz, haha! Erg fijn. Kon niet vijf sterren wegdragen bij jou Lennart?
Heb die oude Tron een keer opgeknipt, al die gridscenes achter elkaar et voila. Klinkt een beetje alsof ik nu hetzelfde moet doen.. Trouwens, Storm heeft een soortgelijk avontuur achter de kiezen http://www.bruna.nl/boeken/storm-de-robots-van-danderzei-9789088860201 (Gekleurde realistische ballonstrip, geschreven hoofdletters, mensen en robots als personages, enig geweld, nauwelijks seks of humor, geen discriminatie, een doorlopend verhaal, circa zes plaatjes per bladzijde, tamelijk uitgewerkte naturalistische tekeningen, pastelkleuren.)
Ben eigenlijk vooral benieuwd naar de enige vrouw in jouw gezelschap… Ik krijg niets met tieten die film in! Suggesties???
Misschien niet meer zeggen: “jij, met die tieten, filmpje?”
Let hier op de steekwoorden “gezelschap” en “enige vrouw”. Ofwel Lenmeister zaait hiermee (on)bewust verwarring en wil ons doen geloven een werkelijk sociaal leven te bezitten, ofwel hij noemt een date op zijn gebruikelijk ironisch-zeurderige-linkse KERK KAK manier een gezelschap. Hoe dan ook is het onverkwikkelijk, maar dat terzijde. We hebben het hier dus over een gezelschap dat hij ofwel niet heeft geïnternaliseerd als romantisch samenzijn ofwel hij doet hier bewust vaag over. Waar dit toe leidt weet ik niet, maar aan het volume van de posts te zien kan ik concluderen dat Lenmeister des avonds genoeg tijd heeft om achter de computer te zitten. Eenzaam, is de aanname. En door!
LOL!!!1
LOL @ “Eenzaam, is de aanname. En door!”