Open brief
Beste Ikea,
Laten we eerlijk zijn: ik haat jullie, en jullie haten mensen. Natuurlijk besef ik dat jullie een noodzakelijke rol vervullen binnen het mondiale ecosysteem. Als jullie ze niet zouden samenpersen tot goedkope meubels, zou de aarde bedekt zijn met een ondoordringbare laag houtsnippers.
Het gaat me niet eens om dat extra schroefje in het onderdelenzakje, dat je na assemblage achterlaat met een knagend gevoel van falen. Dat heimelijke genoegen gun ik jullie ondervoede dwangarbeiders. Dat jullie oprichter Ingvar Kamprad fascistische fantasieën had, wil ik ook nog wel door de vingers zien. Dat jullie me confronteren met het feit dat ik een massaconsument ben, of beter gezegd: dat jullie me degraderen tot magazijnbediende die moet betalen om stoffige pakketen uit de schappen te sleuren… Daar trek ik de grens.
Crisis in de creatieve sector
