Pepermuntaap
“Deze wordt het voor u?”
De pukkelige puber achter de kassa zegt het met een air alsof je hebt staan dubben over een grand cru. Je voelt je lullig.
Terecht: je hebt zeker een minuut gekeken naar het kauwgumaanbod. Dat zijn al snel zestig hongerdoden.
Het kopen van kauwgum is geen kwestie meer van kiezen uit groene of blauwe Sportlife. Het is een keuze maken uit een palet van producten waarover is nagedacht door researchers, product managers en marketeers. Wil je kauwgum met mintsmaak? Zoja: peppermint, coolmint, hotmint, smashmint of deepmint? Wil je fruitsmaak of chocolade? Cafeïne en guarana erbij? En wil je dat dan met of zonder vloeibare kern?
Het enige wat je wil is de doffe ellende van de koffieautomaat uit je mond verbannen. Snel. Daarom pak je de One Second Blast.
Bite & Enjoy, suggereert de verpakking. Het voelt verkeerd. Alsof er net een nieuwe diersoort is ontdekt -de pepermuntaap- en jij als deelnemer van een realityprogramma zijn testikel moet doorbijten. Meevaller: het duurt inderdaad maar één seconde. Door de afwezigheid van gom is het namelijk geen kauwgum, maar… tja, wat is het eigenlijk?
De One Second Blast is een balletje van gehydrogeneerd plantaardig vet, ook wel bekend als transvet, wat niet meer is dan ransvet met een T ervoor. Onder het krokante bolletje zit een taaie laag gelatine, wat je kunt maken door de botten en de huid van varkens kapot te koken. Onder dat vliesje zit een vloeibare cocktail van zoetstoffen die bij overmatige inname leiden tot een laxerend effect schijterij.
En als je deze slijmbal niet lekker vindt, ben je een homo of een oud wijf.
