Memento mori
Wat je nog maar zelden hoort: memento mori. We zijn gepreoccupeerd met brekend nieuws en het vingeren van onze iPhones zodat we op een rare manier ‘in het moment’ leven. Uiteindelijk eindigen we natuurlijk allemaal in graf of urn. Ook Matthijs van Nieuwkerk zal ooit tot stof vergaan, net zoals Geert Wilders, zijn critici en de critici van zijn critici. Ook sterven zullen: Marijke Helwegen, Bonfire (paarden gaan niet kapot, die sterven) en Gorden Kaye. Die laatste speelde de rol van René Artois in de serie ‘Allo ‘Allo!
Ja, die leeft dus nog. Al scheelde het niet veel. Op 25 januari 1990 ving hij tijdens een storm een reclamebord op met zijn hoofd. Zwaar hersenletsel was zijn deel. Op het reclamebord stond trouwens ‘memento mori’, maar we dwalen af.
Hoe morbide ben je als je als visboer een kom met goudvissen in je zaak zet? Meer bepaald op een muurtje dat het kaakgedeelte (waar de vissen onthoofd en ontweid worden) van de vitrine (of vanuit de vis bezien: het massagraf) scheidt. Een patholoog-anatoom heeft toch ook geen box met kleuters naast de snijtafel staan?
Nu is het wel zo dat vissen naar verluidt geen gevoel hebben, maar ze hebben wel een geheugen. Niet zo kort als mensen met een goudvissenkom zichzelf wijsmaken, maar dat maakt het niet beter voor de goudvis. Zijn hele leven is één groot memento mori. Het is tijd dat hij verlost wordt. Met uitjes en zuur.
